Categorieën
Belevenissen van de Kookdirigent

‘De Vois of Juurop’

Het Eurovisie Songfestival… je houdt ervan of je haat het. Er lijkt niet veel tussen te zitten.

De eerste editie was in 1956 (Zwitserland). En tot begin jaren 70 hoorde je vooral chansons (in alle talen dan). Daarna haakte de wedstrijd aan bij de inmiddels ontstane popmuziek. Vanaf de jaren 90 werd het een soort Theater van de Wansmaak, vooral toen talloze voormalige Oostbloklanden mee gingen doen. Hebben die dan geen smaak? Natuurlijk wel, dit bedoel ik dan ook zeker niet discriminerend. Maar veel ‘Oostblokrock’ en zeker ook Slavische talen liggen ons, Westeuropeanen, nu eenmaal niet altijd zo prettig in het gehoor. Hier zie je alle winnaars op een rijtje, in vogelvlucht:

Alle 64 Songfestivalwinnaars op een rijtje

Als je zo door de jaren heen kijkt en luistert valt ook iets anders op. In het begin ging het echt om de liedjes (begeleid door een live orkest, elk land had een eigen dirigent.) Vanaf 1999 is er geen orkest meer. En vooral sinds de invoering van het televoten blijkt dat de jurken, lichtshow en dansjes belangrijker worden dan de muziek…

In 2013 deed Anouk voor Nederland mee. Tot ieders verbazing, want we dachten allemaal dat zo’n goede zangeres haar neus wel op zou halen voor dit festival. Maar nee dus. Sindsdien wordt ‘The Eurovision Songcontest’ weer meer gewaardeerd.

Er is een leuke CD met Nederlandse deelnemers door de jaren heen

Op het Songfestival zien en horen we soms hele slechte liedjes, en soms ook hele goede. Dit bijvoorbeeld: de werkelijk prachtige inzending van Portugal in 2017. Terug naar hoe het begon, met een écht lied..!

Tot slot neem ik jullie nog even mee naar Den Haag, 1976. Voor Engeland deed toen Brotherhood of Man mee, met dit blije liedje:

Grappig: synchrone beelden van 1976 (finale) én een concert in 2015.

En als je naar die tekst luistert… dan zóu je kunnen denken dat dit allemaal wel heel erg sentimentele kitsch is. Ik vertaal:

“Het doet pijn om weg te gaan, Maar ik kan echt niet blijven. Er is één ding dat ik wil zeggen voordat ik vertrek: ik hou van jou, écht waar!” En even verderop

“Weet je, ik moet iedere dag werken. daarom ga ik steeds weg”….

En de titel zelf: “Bewaar al je kusjes voor mij…” Als een man dat iedere ochtend tegen zijn vrouw zou zeggen… dan lijkt mij dat eerlijk gezegd toch een beetje een eng huwelijk. Tenzij ze zwakbegaafd is of zo.

Maar nee, niets van dit alles. Want de aap komt uit de mouw in de slotregel:

“Won’t you save them for me, even though you’re only three…”

Ofwel: “Bewaar je kusjes voor mij, ook al ben je pas drie jaar oud…”

De zanger heeft het in dit lied dus niet tegen zijn vrouw / vriendin/ lekkere ding / honneponnetje... Maar tegen zijn kleine dochtertje. Geen kinderachtig liedje dus, maar eigenlijk een écht kinderliedje! En dat is dan toch wel weer schattig…

Ook Maarten keek in 1976 naar het Songfestival. Waarschijnlijk in deze pyama..!

Groeten van Maarten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *